Via mijn stage heb ik van 13 tot 19 september voor de State School Spectacalair gewerkt aan de voorstelling Shine On. Deze jaarlijkse voorstelling is een initiatief van de overheid om zoveel mogelijk basisschool leerlingen en middelbare scholieren te laten zien wat de mogelijkheden van uitvoerende kunsten zijn. Dit jaar was er een koor van 1000 kinderen, een orkest van 100 kinderen, een dansgroep van 1050 kinderen, 50 solo spelers en daarnaast werd alle haar en make up ook gedaan door MBO studenten. Mijn rol tijdens deze week was Personnel Coordinator en voor deze geweldige week kreeg ik ook nog eens betaald, geen vet pot, maar alle beetjes helpen! Als Personnel Coordinator was ik verantwoordelijk voor alle medewerkers backstage, in en uitschrijven, lunchbonnen, contact met de catering, parkeerplekken, iedereen voorzien van een portofoon en een tour door het gebouw .

Maar het allerleukste van deze week was leiding geven aan twee groepen MBO studenten, de ene groep was deze week aangesteld als Techniek en de andere groep als Massed Danced Movement. De eerste groep heeft geholpen met de opbouw en heeft de hele week in mijn Torch Sweat Shop gewerkt (Zaklamp Zweet Fabriek)! De regisseur had namelijk bedacht dat het leuk zou zijn als het koor allemaal een zaklamp zou hebben en ook een groep van 400 dansers allemaal vier zaklampen zouden hebben. Om een kaart van Victoria met lichten te maken! Dus mochten ik en mijn Torch Sweat Shop 2400 zaklampen in elkaar zetten! Wat een fun! Ik heb nog nooit zo veel batterijen bij elkaar gezien! Hadden in totaal 7500 batterijen! Uiteindelijk zijn de 1400 gekleurde zaklampen uit de voorstelling geschrapt omdat de dansers niet genoeg tijd hadden om om te kleden. De 1400 zaklampen hebben we tijdens de 2^e show aan het publiek uitgedeeld. Dat zag er ook wel erg gaaf uit!

Het Massed Dance Movement team was aangesteld om ervoor te zorgen dat alle 1000 dansers op tijd bij de juiste deur (1 van de 5 deuren naar het toneel) stonden. Wat een chaos! Allemaal mini-mensen die in rijen achter elkaar aan liepen! Ik heb wat filmpjes gemaakt die ik nog aan elkaar ga plakken, om een beetje een idee te geven van hoe dat er uit ziet!

Ik heb uiteindelijk 100 uur gewerkt in één week tijd. Op sommige momenten konden we allemaal eigenlijk niet meer, maar de energie die je krijgt als het optreden uiteindelijk plaats vindt, dat is niet te bevatten. De generale repetitie ging enorm slecht, omdat de eerste opgang van de dansers een uur duurde in plaats van 5 minuten. We hebben uiteindelijk maar een deel gedaan en hebben toen de finale gerepeteerd. De shows verliepen vlekkeloos, wat me op zich wel verbaasde. Aan het einde van de week moest ik wel even een klein traantje laten dat het alweer voorbij is. Alleen al die week, maakt al die uren in het call-centre 100% waard. Na een week lang van 's morgens 7 tot 's avonds 11 door een portofoon te hebben gecommuniceerd ging ik ook radio-termen aan de telefoon gebruiken. In plaats van 'okay' zeg ik nu 'copy that', in plaats van 'yes' zeg ik nu 'affirmative' en in plaats van 'no' zeg ik nu 'negative'.Ik kan niet wachten tot Midsumma Festival gaat beginnen, ik heb er zo veel zin in!

Deze week was de eerste week dat we vrijwilligers hebben op kantoor. Ik heb ze netjes allemaal ingeroosterd en tot nu toe is er pas één niet op komen dagen! Toen ik hem probeerde te bellen kreeg ik een Chinees restaurant aan de lijn. ;) Het gaat allemaal soepel op kantoor, de vrijwilligers helpen met het bewerken van foto's voor in de festival gids en voor op de website. Tot nu toe hebben 70 CPE's (Community Produced Events) zich aangemeld om deel te nemen aan Midsumma Festival.

Ik heb ook eindelijk een reactie gehad op mijn advertentie voor Nederlandse lessen. Ik ga Philippa Balk elke twee weken twee uur les geven in Nederlands. Ze gaat namelijk in 2012 een jaar in Nederland studeren en haar opa en oma komen ook uit Nederland. Omdat ze ook een student is betaald ze me maar 35 euro per les, maar dat is toch weer mooi mee genomen. Ook heb ik een sollicitatie gehad bij een nieuw evenementen bedrijf dat Drum 'n Bass feesten organiseert in Melbourne en ik ga misschien voor hun werken als door-bitch. Helaas is het maar één keer per maand, maar zoals ik al zei, toch weer mooi mee genomen. Helaas heb ik nooit meer iets gehoord van het Mexicaanse restaurant en ook op andere sollicitaties heb ik geen reactie gehad. Maar met de financiële steun van het thuisfront en alle kleine beetjes die ik zelf bij elkaar sprokkel kom ik er wel!